ประวัติหลักสูตร



1.สถานการณ์ภายนอกหรือการพัฒนาที่จำเป็นต้องนำมาพิจารณาในการวางแผนหลักสูตร


     1.1.สถานการณ์หรือการพัฒนาทางเศรษฐกิจ

                กลุ่มเทคโนโลยีด้านอุตสาหกรรมอาหาร เกษตร และเทคโนโลยีชีวภาพ ได้มีบทบาทมากในเศรษฐกิจระดับประเทศและระดับสากล ซึ่งเป็นหนึ่งในนโยบายที่รัฐบาลให้ความสำคัญในการพัฒนาประเทศ สิ่งที่จะทำให้ “ไทยแลนด์ 4.0” เป็นรูปธรรมได้จริง และสามารถตอบโจทย์การพัฒนาอย่างยั่งยืน ที่เชื่อมโยงกับหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง จึงมีการคิดโมเดลเศรษฐกิจใหม่ออกมาภายใต้ชื่อ BCG Model ซึ่ง เป็นการบูรณาการการพัฒนาเศรษฐกิจในสามมิติไปพร้อมกัน ได้แก่ B- Bio Economy หรือ เศรษฐกิจชีวภาพ C-Circular Economy หรือเศรษฐกิจหมุนเวียน และ G-Green Economy หรือ เศรษฐกิจสีเขียว จึงจำเป็นต้องมีบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญในการพัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์ทางด้านอาหาร การผลักดันให้ BCG Model และนวัตกรรมได้ก้าวไปข้างหน้าอย่างยั่งยืนจะอาศัยหลักการวิจัยและพัฒนาทางวิทยาศาสตร์ และหลักการขององค์ประกอบของโครงสร้างพื้นฐานด้านคุณภาพของประเทศ (National Quality Infrastructure (NQI)) ซึ่งประกอบด้วย 5 ส่วน ได้แก่ การมาตรฐาน (standardization) การทดสอบ (testing) การวัด (measurement) การรับรองเป็นลายลักษณ์อักษร (certification) และการรับรองคุณภาพ (accreditation) เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจและความสำเร็จที่มากขึ้นแก่ผลิตภัณฑ์ชีวภาพจากฐานทรัพยากรในท้องถิ่นมายกระดับมาตรฐานและเพิ่มขีดความสามารถแข่งขันให้ประเทศในกลุ่มอุตสาหกรรมอาหาร ดังนั้นทางหลักสูตรจึงให้ความสำคัญกับกระบวนการวิจัยและพัฒนาสร้างนวัตกรรมหรือสร้างผู้ประกอบการที่มีความเชี่ยวชาญในกลุ่มชีวผลิตภัณฑ์ ได้แก่ด้าน อาหาร และอาหารเพื่อสุขภาพ เพื่อขับเคลื่อนธุรกิจตั้งแต่การเลือกใช้ทรัพยากรท้องถิ่นที่มีมาตรฐานนำมาพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ที่เป็นนวัตกรรมทางชีวภาพที่ได้มาตรฐานและปลอดภัยให้เป็นการพัฒนาท้องถิ่น

     1.2.สถานการณ์หรือการพัฒนาทางสังคมและวัฒนธรรม

                หลักสูตรนวัตกรรมชีวผลิตภัณฑ์ได้ออกแบบหลักสูตรมาเพื่อให้ผู้เรียนมีองค์ความรู้ด้านวิทยาศาสตร์พื้นฐานเพื่อพัฒนาธุรกิจด้านชีวผลิตภัณฑ์ โดยใช้นวัตกรรมและหลักการทางวิทยาศาสตร์ การควบคุมมาตรฐานคุณภาพ รวมถึงสามารถพัฒนาผลิตภัณฑ์ด้วยทรัพยากรและภูมิปัญญาท้องถิ่น เพื่อตอบสนองการขับเคลื่อนนโยบายของมหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานีและประเทศไทย ที่ต้องการให้มีการเชื่อมโยงองค์ความรู้ในมหาวิทยาลัยออกสู่ชุมชนให้เกิดความมั่นคง มั่งคัง และยั่งยืนทั้งด้านเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และภูมิปัญญา บัณฑิตจากหลักสูตรจะตอบสนองความต้องการในการพัฒนาประเทศโดยใช้ทรัพยากรที่มีในท้องถิ่นมาใช้ประโยชน์เพื่อสร้างนวัตกรรมผลิตภัณฑ์ด้านชีวภาพ โดยมีการบริหารและจัดการอย่างมีประสิทธิภาพเพื่อสร้างความยั่งยืนและเป็นการเพิ่มมูลค่าให้กับผลิตภัณฑ์ในท้องถิ่น นอกจากนี้บัณฑิตยังสามารถนำความรู้ไปประยุกต์ใช้ในเชิงธุรกิจ และสามารถนำไปต่อยอดในกลุ่มอุตสาหกรรมอาหาร อาหารเพื่อสุขภาพ หรือเทคโนโลยีชีวภาพ โดยทางหลักสูตรร่วมมือระหว่างหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการสร้างและพัฒนาผู้ประกอบการให้สามารถสร้างผลิตภัณฑ์เองได้ ได้แก่ ศูนย์บ่มเพาะธุรกิจและผู้ประกอบการ มหาวิทยาราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ที่เป็นหน่วยฝึกปฏิบัติให้แก่ผู้เรียนหรือเป็นหน่วยวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหารซึ่งก่อให้เกิดความเชี่ยวชาญและส่งเสริมการขับเคลื่อนธุรกิจให้เท่าเทียมสากล


2.ผลกระทบจาก ข้อ 1.1 และ 1.2 ต่อการพัฒนาหลักสูตรและความเกี่ยวข้องกับพันธกิจของมหาวิทยาลัย


     2.1.การพัฒนาหลักสูตร

                การพัฒนาหลักสูตรนวัตกรรมชีวผลิตภัณฑ์ออกแบบโดยเน้นให้นักศึกษาสามารถพัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์ทางด้านอาหาร และอาหารเพื่อสุขภาพ เพื่อการค้าทั้งในระดับชุมชนและอุตสาหกรรม โดยใช้หลักการทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และหลักการของ NQI อีกทั้งยังต้องสามารถวิจัยและพัฒนาเพื่อตอบสนองต่อการแก้ไขปัญหาของท้องถิ่น และเป็นต้นแบบที่สามารถนำไปใช้ประโยชน์ในการพัฒนาคุณภาพชีวิต และความเข้มแข็งของท้องถิ่น รวมทั้งสามารถปรับเปลี่ยนนวัตกรรมและผลิตภัณฑ์ตามการเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ของเศรษฐกิจประเทศไทยและสังคมโลกปัจจุบัน ตลอดจนสามารถพัฒนาตนเองให้เข้ากับลักษณะงานอย่างมืออาชีพ

     2.2.ความเกี่ยวข้องกับพันธกิจของมหาวิทยาลัย

                เป้าหมายของมหาวิทยาลัยต้องการส่งเสริมการวิจัย นวัตกรรมเพื่อพัฒนาท้องถิ่น และมีพันธกิจในการวิจัยและพัฒนานวัตกรรมเพื่อให้เป็น VRU Innovation Hub ทำให้สาขาวิชาต้องมีการพัฒนาหลักสูตรเพื่อผลิตบัณฑิตที่มีศักยภาพในการคิดค้นและพัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์ทางด้านอาหาร และอาหารเพื่อสุขภาพ โดยมีการใช้ห้องปฏิบัติการที่มีมาตรฐานเป็นศูนย์กลางในการเรียนการสอนด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเพื่อสร้างนวัตกรรมให้เหมาะสมต่อการดำรงชีวิตและการประกอบอาชีพของคนในท้องถิ่น และใช้เทคโนโลยีในการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ ทรัพยากรสิ่งแวดล้อมอย่างสมดุลและยั่งยืน โดยประสานความร่วมมือกับท้องถิ่นเพื่อการถ่ายทอดความรู้และผลงานวิจัยให้สามารถนำไปประยุกต์ใช้งานได้ในการพัฒนาท้องถิ่นตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ตามพันธกิจของมหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานี ที่สามารถนำไปใช้ประโยชน์ สร้างรายได้และอาชีพต่อไป